Ανθεκτική Σχιζοφρένεια και Κλοζαπίνη
GASLIGHTING: Όταν κάποιος σε κάνει να αμφιβάλλεις για την ίδια σου την πραγματικότητα
Overthinking: Γιατί το μυαλό δεν σταματά όταν πέφτουμε για ύπνο
Ghosting -ξαφνική διακοπή επικοινωνίας χωρίς εξήγηση.
Η Κύπρος βρίσκεται στην 3η θέση στην Ευρώπη στο εργασιακό στρες, ένα στοιχείο που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο.📺 Σήμερα μίλησα στο ΣΙΓΜΑ TV για το εργασιακό στρες, το burnout και τις επιπτώσεις τους στην ψυχική και σωματική μας υγεία.Η ψυχική υγεία στον χώρο εργασίας αφορά όλους μας.
Η Κύπρος βρίσκεται στην 3η θέση στην Ευρώπη στο εργασιακό στρες!
Σήμερα Ραδιόφωνο του Πολίτη είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε για την ψυχολογία του καλοκαιριού και γιατί, ενώ αυτή η εποχή συνδέεται με ξεκούραση και ανεμελιά, για πολλούς αποτελεί περίοδο έντονου προβληματισμού και δύσκολων αποφάσεων.Μιλήσαμε για το πώς η μείωση των καθημερινών υποχρεώσεων φέρνει στην επιφάνεια σκέψεις και συναισθήματα που συχνά αγνοούμε, αλλά και για το πώς οι αξίες μας μπορούν να γίνουν η καλύτερη πυξίδα όταν καλούμαστε να επιλέξουμε τον δρόμο μας.Ευχαριστώ θερμά το Ραδιόφωνο του Πολίτη για τη φιλοξενία και όλους όσοι μας άκουσαν. Ελπίζω η συζήτηση να έδωσε τροφή για σκέψη και, ίσως, λίγη περισσότερη ηρεμία σε όσους βρίσκονται μπροστά σε ένα σημαντικό δίλημμα. Katerina Eliadi
Ψυχολογία του Καλοκαιριού και λήψη αποφάσεων
Με αφορμή το τραγικό περιστατικό που συγκλόνισε τη Λεμεσό και ολόκληρη την κυπριακή κοινωνία, είχα την ευκαιρία να συμμετάσχω σε μια συζήτηση για ένα ιδιαίτερα δύσκολο αλλά αναγκαίο θέμα. Αναλύσαμε την οπλοφορία των αστυνομικών, το ψυχολογικό προφίλ των δραστών, το ισχύον νομικό πλαίσιο και τη σύνθετη πραγματικότητα της ενδοοικογενειακής βίας.Σε τέτοιες στιγμές, η επιστημονική προσέγγιση, η ψυχραιμία και η υπεύθυνη ενημέρωση είναι απαραίτητες. Η πρόληψη προϋποθέτει έγκαιρη αναγνώριση των προειδοποιητικών ενδείξεων, αποτελεσματική παρέμβαση και ουσιαστική προστασία των θυμάτων. Εύχομαι η σημερινή συζήτηση να συμβάλει σε έναν γόνιμο δημόσιο διάλογο με στόχο την πρόληψη.
Όταν η Βία Οδηγεί στην Τραγωδία: Ψυχολογία, Νόμος και Πρόληψη
Το καλοκαίρι συνδέεται συχνά με ξεκούραση, ανεμελιά και χαρά, όμως δεν το βιώνουν όλοι με τον ίδιο τρόπο. Για πολλούς ανθρώπους αποτελεί μια ευκαιρία ανανέωσης, περισσότερης επαφής με τη φύση, τον ήλιο και τους αγαπημένους τους, γεγονός που μπορεί να βελτιώσει τη διάθεση και να μειώσει το άγχος. Από την άλλη πλευρά, οι αυξημένες προσδοκίες για «τέλειες διακοπές», η μοναξιά, οι οικονομικές πιέσεις ή οι αλλαγές στη ρουτίνα μπορούν να προκαλέσουν στρες και συναισθηματική δυσφορία.Η πραγματική ψυχική ξεκούραση δεν εξαρτάται τόσο από τον προορισμό ή τη διάρκεια των διακοπών, αλλά από την ικανότητά μας να επιβραδύνουμε, να ζούμε πιο συνειδητά την παρούσα στιγμή και να δίνουμε χώρο στις πραγματικές μας ανάγκες. Το καλοκαίρι μπορεί να γίνει μια πολύτιμη ευκαιρία να επανασυνδεθούμε με τον εαυτό μας και να ανακτήσουμε την ψυχική μας ισορροπία. 🌿☀️🧠 Angeliki Nikiforou
☀️ Η Ψυχολογία μας το Καλοκαίρι
«Γιατί οι άνθρωποι πιστεύουν σε θεωρίες συνωμοσίας;»Είναι ένα πολύ ανθρώπινο φαινόμενο. Ο εγκέφαλός μας δεν αγαπά την αβεβαιότητα. Όταν συμβαίνουν μεγάλα γεγονότα που δεν μπορούμε εύκολα να εξηγήσουμε, πολλοί άνθρωποι αναζητούν απαντήσεις. Οι θεωρίες συνωμοσίας προσφέρουν απλές και συχνά συναισθηματικά ικανοποιητικές εξηγήσεις σε πολύπλοκα ζητήματα. Angeliki Nikiforou
Θεωρίες Συνωμοσίας
Ο φόβος της γήρανσης είναι ένας από τους πιο βαθιά ριζωμένους ανθρώπινους φόβους, γιατί μας φέρνει αντιμέτωπους με την αλλαγή, την απώλεια και τη θνητότητά μας. Σε μια κοινωνία που εξυμνεί τη νεότητα, την ομορφιά και την παραγωγικότητα, πολλοί άνθρωποι βιώνουν το πέρασμα του χρόνου ως απειλή για την αξία και την ταυτότητά τους. Ωστόσο, η γήρανση δεν είναι μόνο απώλεια· είναι επίσης μια πορεία προς τη σοφία, την ωριμότητα και τη βαθύτερη κατανόηση του εαυτού.Οι άνθρωποι που αποδέχονται ότι η ζωή αποτελείται από διαδοχικές φάσεις τείνουν να βιώνουν μεγαλύτερη ψυχική γαλήνη και λιγότερο άγχος. Η αληθινή πρόκληση δεν είναι να αποφύγουμε τη γήρανση, αλλά να μάθουμε να ζούμε με πληρότητα κάθε ηλικία, αναγνωρίζοντας ότι η αξία του ανθρώπου δεν μειώνεται με τα χρόνια αλλά μπορεί να εμπλουτίζεται από τις εμπειρίες, τις σχέσεις και το νόημα που αποκτά η ζωή του. Angeliki Nikiforou
Ο φόβος της γήρανσης
Τι είναι ο Διαλογισμός;
Το φως δεν επηρεάζει μόνο το τι βλέπουμε… αλλά και το πώς νιώθουμε. ☀️🧠 Στη σύγχρονη εποχή, όπου πολλοί άνθρωποι ζουν αποσυνδεδεμένοι από τους φυσικούς ρυθμούς της ημέρας και της νύχτας, η επιστήμη αρχίζει να εξετάζει ξανά κάτι πολύ βασικό: τη σχέση του φωτός με τον εγκέφαλο, τον ύπνο, την ενέργεια και τη διάθεση.Στη σημερινή εκπομπή μιλήσαμε για τα , το μπλε φως, τη μελατονίνη, αλλά και τις νέες έρευνες γύρω από το red light και τη λειτουργία των ματιών και του εγκεφάλου. Η τεχνολογία ίσως δεν αντικαθιστά τη φύση… αλλά προσπαθεί να μας επανασυνδέσει με βιολογικούς μηχανισμούς που ξεχάσαμε μέσα στον σύγχρονο τρόπο ζωής. 🌅✨ Angeliki Nikiforou
Φώτοθεραπεία με Μπλε φως
Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε όλο και περισσότερο φαινόμενα όπου άνθρωποι δηλώνουν ότι ταυτίζονται με ζώα (“therians”).Πού τελειώνει μια συμβολική ταυτότητα ή μια ανάγκη έκφρασης και πού αρχίζει μια πιθανή ψυχοπαθολογία;Πότε μιλάμε για προσωπική εμπειρία και πότε για απώλεια επαφής με την πραγματικότητα;• τι είναι οι therians; • τι σημαίνει identity disturbance; • ποια είναι η διαφορά από την ψύχωση • και γιατί η σύγχρονη κοινωνία δημιουργεί όλο και περισσότερες κρίσεις ταυτότητας.
Ανθρωποι δηλώνουν ότι ταυτίζονται με ζώα (“therians”)
Ίσως μία από τις μεγαλύτερες παγίδες της σύγχρονης εποχής είναι ότι αρχίσαμε να αντιμετωπίζουμε κάθε ανθρώπινο συναίσθημα σαν πιθανή ψυχιατρική διαταραχή. Η θλίψη βαφτίζεται κατάθλιψη, η αγωνία γίνεται διαταραχή άγχους, η μοναξιά θεωρείται παθολογία και η εσωτερική κρίση αντιμετωπίζεται σαν «σύμπτωμα» που πρέπει άμεσα να εξαφανιστεί. Σιγά σιγά, ξεχάσαμε ότι ο άνθρωπος δεν είναι μηχανή φτιαγμένη να λειτουργεί μόνιμα χωρίς πόνο, φόβο ή υπαρξιακές συγκρούσεις.Η ψυχιατρική είναι ιερή όταν χρησιμοποιείται σωστά. Έχει σώσει ζωές, έχει ανακουφίσει ανθρώπους που υπέφεραν βαθιά, έχει βοηθήσει οικογένειες να ξαναβρούν φως μέσα στο σκοτάδι σοβαρών ψυχικών ασθενειών. Όμως άλλο η πραγματική ψυχική νόσος και άλλο η φυσιολογική ανθρώπινη εμπειρία. Δεν χρειάζεται κάθε δύσκολη περίοδος να γίνεται διάγνωση και κάθε διαφορετικότητα να αντιμετωπίζεται σαν διαταραχή. Υπάρχουν στιγμές που ο άνθρωπος δεν χρειάζεται ταμπέλα. Χρειάζεται νόημα, χρόνο, σύνδεση και παρουσία.Μια κοινωνία που φοβάται υπερβολικά τον ψυχικό πόνο καταλήγει να φοβάται την ίδια τη ζωή. Γιατί η ζωή έχει απώλειες, απορρίψεις, αποτυχίες, προδοσίες και περιόδους εσωτερικής κατάρρευσης. Μέσα όμως από αυτές τις εμπειρίες γεννιούνται πολλές φορές η ωριμότητα, η ενσυναίσθηση, η πνευματική αφύπνιση και η βαθύτερη κατανόηση του εαυτού. Αν παθολογικοποιούμε τα πάντα, κινδυνεύουμε να αφαιρέσουμε από τον άνθρωπο την ικανότητα να εξελίσσεται μέσα από τις δυσκολίες του.Ταυτόχρονα, τα social media και η υπερπληροφόρηση δημιούργησαν μια κουλτούρα όπου οι άνθρωποι αυτοδιαγιγνώσκονται καθημερινά. Λέξεις όπως «τραύμα», «ναρκισσισμός», «ADHD», «τοξικότητα» και «panic attack» χρησιμοποιούνται πλέον τόσο εύκολα, που πολλές φορές χάνεται η πραγματική τους βαρύτητα. Η ανθρώπινη προσωπικότητα δεν μπορεί να χωρέσει πάντα μέσα σε λίστες συμπτωμάτων και αλγόριθμους. Ο άνθρωπος είναι πολύ πιο σύνθετος, πιο μυστηριώδης και πιο βαθύς από οποιοδήποτε διαγνωστικό εγχειρίδιο.Η ψυχιατρική δεν πρέπει να μετατρέψει την ανθρώπινη ύπαρξη σε σύνολο διαγνώσεων. Πρέπει να παραμείνει μια επιστήμη που υπηρετεί τον άνθρωπο με σοφία, μέτρο και ανθρωπιά. Γιατί στο τέλος της ημέρας, δεν είναι όλα ασθένεια. Κάποιες φορές είναι απλώς η ψυχή που προσπαθεί να βρει τον δρόμο της μέσα σε έναν δύσκολο κόσμο.
Όταν η Κοινωνία Ψυχιατρικοποιεί τη Ζωή
«Η οικογένεια δεν χρειάζεται να είναι τέλεια. Χρειάζεται να είναι συναισθηματικά παρούσα.»
«Γιατί δεν είμαστε ποτέ ικανοποιημένοι… και γιατί φοβόμαστε τόσο την απόρριψη;»
Η ψυχική στασιμότητα στην τρίτη ηλικία δεν είναι απλώς θέμα χρόνου, αλλά θέμα νοήματος. Είναι εκείνη η σιωπηλή στιγμή όπου ο άνθρωπος παύει να προσμένει, να ελπίζει, να νιώθει ότι έχει λόγο να ξυπνήσει το πρωί. Δεν φαίνεται πάντα σαν κατάθλιψη· συχνά κρύβεται πίσω από την απάθεια, την απομόνωση και τη φράση «εν έχω τίποτε να περιμένω». Όμως η ζωή δεν τελειώνει όταν περνούν τα χρόνια, τελειώνει όταν χάνεται το νόημα. Και η δική μας ευθύνη, ως κοινωνία και ως οικογένεια, είναι να κρατήσουμε αυτό το νόημα ζωντανό.
«Ψυχική στασιμότητα στην τρίτη ηλικία – η σιωπηλή απώλεια του νοήματος»
Η ψυχιατρική νοσηλεία στην Κύπρο διακρίνεται σε εθελοντική και υποχρεωτική: στην εθελοντική περίπτωση, το άτομο συναινεί και συμμετέχει ενεργά στη θεραπεία του, ενώ στην υποχρεωτική εφαρμόζεται όταν, λόγω ψυχικής διαταραχής, υπάρχει κίνδυνος για τον εαυτό του ή για άλλους κατόπιν ιατρικής αξιολόγησης και δικαστικής έγκρισης, με στόχο πάντα την προστασία και αποκατάσταση του ασθενούς με σεβασμό στα δικαιώματά του.Ωστόσο, παρά το υπάρχον νομικό πλαίσιο, αναδεικνύεται ολοένα και περισσότερο η ανάγκη αναθεώρησης του νόμου, ώστε να εκσυγχρονιστεί σύμφωνα με τις σύγχρονες επιστημονικές, ηθικές και ανθρωποκεντρικές προσεγγίσεις στην ψυχική υγεία, ενισχύοντας τόσο την προστασία των ασθενών όσο και την αποτελεσματικότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών.
Ψυχιατρική Νοσηλεία
Subscribe